IPv4 در مقابل IPv6: تفاوت چیست و این برای حریم خصوصی شما چه معنایی دارد؟

پاسخ سریع

IPv4 و IPv6 دو سیستم هستند که به دستگاه‌ها آدرس‌هایی در اینترنت می‌دهند. IPv4 هنوز به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود، در حالی که IPv6 برای ارائه آدرس‌های بسیار بیشتری ایجاد شده است. بیشتر مردم بدون اینکه متوجه شوند از هر دو استفاده می‌کنند. برای کاربران VPN، نکته مهم این نیست که یک نسخه به طور خودکار ایمن‌تر است—بلکه این است که آیا VPN شما به درستی ترافیک IPv4، IPv6 و DNS را محافظت می‌کند تا آدرس IP واقعی شما فاش نشود.

اگر فقط می‌خواهید نکته عملی را بگیرید: قبل از اتصال به یک VPN آدرس IP خود را بررسی کنید، پس از اتصال دوباره آن را مرور کنید و همچنین یک تست نشت IPv6 انجام دهید.

نگاهی به IPv4 و IPv6

نسخه کوتاه ساده است: IPv6 جدیدتر است، اما IPv4 ناپدید نشده است. اینترنت امروز هنوز در یک دوره انتقال طولانی قرار دارد که در آن هر دو سیستم اغلب در کنار هم کار می‌کنند.

IPv4 چیست؟

IPv4 مخفف پروتکل اینترنت نسخه 4 است. این یکی از سیستم‌های اصلی است که به دستگاه‌ها اجازه می‌دهد تا یکدیگر را به صورت آنلاین پیدا کرده و با هم ارتباط برقرار کنند.

هر دستگاه متصل به اینترنت به یک آدرس نیاز دارد، اما مفید است که بین دو نوع تمایز قائل شویم. روتر خانگی شما ممکن است آدرس‌های IP خصوصی را به تلفن، لپ‌تاپ، تلویزیون هوشمند و سایر دستگاه‌ها در شبکه محلی شما اختصاص دهد. این آدرس‌ها به طور مستقیم در اینترنت عمومی قابل مشاهده نیستند. وقتی به یک وب‌سایت مراجعه می‌کنید، سایت معمولاً آدرس IP عمومی استفاده شده توسط خانه، دفتر، ارائه‌دهنده موبایل یا سرور VPN شما را می‌بیند.

یک آدرس IPv4 معمولاً به این شکل است:

203.0.113.25

این شامل چهار گروه از اعداد است که با نقطه جدا شده‌اند. IPv4 برای دهه‌ها از اینترنت پشتیبانی کرده است، اما محدودیت اصلی آن تعداد آدرس‌های موجود است. با میلیاردها نفر که اکنون از چندین دستگاه متصل استفاده می‌کنند، جهان به تدریج با کمبود آدرس‌های جدید IPv4 مواجه شده است.

این یکی از دلایل اصلی معرفی IPv6 بود.

چگونه NAT به IPv4 کمک کرد تا اینقدر طولانی دوام بیاورد

ترجمه آدرس شبکه، که معمولاً NAT نامیده می‌شود، به حفظ عمر IPv4 کمک کرده است. یک روتر خانگی معمولی می‌تواند چندین دستگاه را آدرس‌های خصوصی بدهد و سپس به آن‌ها اجازه دهد که هنگام اتصال به اینترنت، یک آدرس IPv4 عمومی را به اشتراک بگذارند.

این به این معنی است که یک تلفن، تبلت، لپ‌تاپ، تلویزیون و کنسول بازی می‌توانند از همان اتصال اینترنت خانگی استفاده کنند بدون اینکه هر کدام به یک آدرس IPv4 عمومی جداگانه نیاز داشته باشند. NAT تأمین محدود آدرس‌های IPv4 را مدیریت‌پذیرتر کرده است، اما آدرس‌های عمومی نامحدود ایجاد نمی‌کند. IPv6 برای ارائه فضای آدرس بسیار بزرگتری طراحی شده است که با ادامه رشد استفاده از اینترنت مورد نیاز است.

IPv6 چیست؟

IPv6 مخفف پروتکل اینترنت نسخه 6 است. این پروتکل برای گسترش تعداد آدرس‌های IP موجود و حمایت از رشد مداوم اینترنت ایجاد شده است.

یک آدرس IPv6 طولانی‌تر است و معمولاً شامل حروف و همچنین اعداد می‌باشد:

2001:db8:85a3::8a2e:370:7334

این ممکن است ترسناک به نظر برسد، اما بیشتر مردم هرگز نیازی به تایپ یا حفظ آن ندارند. دستگاه و شبکه شما جزئیات فنی را در پس‌زمینه مدیریت می‌کنند.

تفاوت مهم ظرفیت است. IPv4 از آدرس‌های 32 بیتی استفاده می‌کند، در حالی که IPv6 از آدرس‌های 128 بیتی استفاده می‌کند. این به IPv6 تعداد کافی آدرس‌های ممکن را می‌دهد تا از تعداد زیادی از دستگاه‌ها، خدمات و شبکه‌های آینده پشتیبانی کند.

اگر می‌خواهید توضیح دقیق‌تری درباره پروتکل خود داشته باشید، به راهنمای X‑VPN در اینکه IPv6 چیست و چرا مهم است مراجعه کنید.

چرا هنوز از IPv4 و IPv6 هر دو استفاده می‌شود؟

اگر IPv6 برای حل محدودیت‌های IPv4 طراحی شده است، چرا هنوز به طور کامل جایگزین IPv4 نشده است؟

زیرا اینترنت نمی‌تواند به طور همزمان به‌روزرسانی شود.

میلیون‌ها وب‌سایت، شبکه، روتر، اپلیکیشن و سیستم‌های تجاری هنوز به IPv4 وابسته‌اند. جایگزینی همه چیز به‌طور فوری هزینه‌بر، پیچیده و غیرضروری خواهد بود. در عوض، بیشتر اینترنت رویکرد تدریجی را در پیش گرفته است.

بسیاری از شبکه‌ها اکنون از تنظیماتی به نام dual-stack استفاده می‌کنند. این به این معنی است که یک دستگاه یا شبکه می‌تواند از هر دو IPv4 و IPv6 پشتیبانی کند. هنگام اتصال به یک وب‌سایت یا سرویس، دستگاه معمولاً مسیر مناسب موجود برای آن اتصال خاص را انتخاب می‌کند.

به عنوان مثال:

• ممکن است تلفن شما هم اتصال IPv4 و هم اتصال IPv6 داشته باشد.
• ارائه‌دهنده اینترنت خانگی شما ممکن است از هر دو نسخه پشتیبانی کند.
• یک وب‌سایت ممکن است بازدیدکنندگان را از طریق IPv4 یا IPv6 بپذیرد.
• دستگاه شما ممکن است به طور خودکار مسیر موجود را بدون اینکه متوجه شوید انتخاب کند.

این موضوع راحت است، اما برای حریم خصوصی نیز اهمیت دارد. شما ممکن است یک نوع آدرس را بررسی کنید در حالی که نوع دیگری از طریق اتصال شما در دسترس باشد، بنابراین حفاظت VPN باید به هر دو مورد توجه کند.

آیا IPv6 سریع‌تر یا امن‌تر از IPv4 است؟

به‌طور خودکار نه.

آیا IPv6 سریعتر است؟

گاهی اوقات IPv6 می‌تواند عملکرد خوبی داشته باشد زیرا برای یک محیط اینترنتی مدرن‌تر طراحی شده است. با این حال، سرعت در دنیای واقعی به موارد بسیار بیشتری از نسخه IP که استفاده می‌کنید بستگی دارد.

سرعت مرور، پخش، بازی یا دانلود شما می‌تواند تحت تأثیر موارد زیر قرار گیرد:

• ارائه‌دهنده اینترنت شما؛
• کیفیت سیگنال Wi-Fi یا موبایل؛
• موقعیت سرور؛
• ترافیک شبکه؛
• عملکرد دستگاه؛
• زیرساخت وبسایت؛
• فاصله و بار سرور VPN.

برای بیشتر کاربران، تغییر از IPv4 به IPv6 به تنهایی تفاوت سرعت چشمگیری ایجاد نخواهد کرد.

آیا IPv6 امن‌تر است؟

IPv6 شامل قابلیت‌های پروتکل مدرن است، اما به طور خودکار یک اتصال را خصوصی یا ایمن نمی‌کند.

نه IPv4 و نه IPv6 نمی‌توانند به‌طور مستقل شما را در برابر موارد زیر محافظت کنند:

• سایت‌های فیشینگ؛
• بدافزار؛
• نشت داده‌ها؛
• ردیابی مرورگر؛
• وای‌فای عمومی ناامن؛
• رمزهای عبور ضعیف؛
• نرم‌افزار به‌خوبی پیکربندی نشده است.

امنیت به نحوه پیکربندی شبکه، دستگاه، برنامه‌ها و ابزارهای حریم خصوصی شما بستگی دارد. نباید به IPv6 به عنوان یک سپر حریم خصوصی داخلی نگاه کرد.

IPv4 و IPv6 برای کاربران VPN چه معنایی دارد؟

این جایی است که موضوع به صورت عملی مطرح می‌شود.

یک VPN به ایجاد یک اتصال رمزگذاری شده بین دستگاه شما و یک سرور VPN کمک می‌کند. زمانی که به درستی کار می‌کند، وب‌سایت‌ها باید آدرس IP سرور VPN را به جای آدرس IP اختصاص داده شده توسط شبکه خانگی، اداری یا موبایل شما ببینند.

با این حال، اگر دستگاه شما از هر دو IPv4 و IPv6 استفاده می‌کند، یک VPN باید هر دو نوع ترافیک را به درستی مدیریت کند.

تصور کنید که ترافیک IPv4 شما از طریق VPN مسیریابی می‌شود، اما دستگاه شما همچنین یک اتصال IPv6 فعال دارد که به درستی توسط VPN یا پیکربندی دستگاه محافظت نمی‌شود. در این صورت، یک وب‌سایت ممکن است هنوز آدرس IPv6 اصلی شما را شناسایی کند. این معمولاً به عنوان نشت IPv6 شناخته می‌شود.

این معمولاً به نشت IPv6 معروف است.

نشت IPv6 به این معنا نیست که خود IPv6 خطرناک است. این به این معناست که حفاظتی که از VPN خود انتظار داشتید ممکن است به طور مداوم در هر نوع اتصال اعمال نشود.

به همین دلیل، آزمایش فقط آدرس IPv4 شما کافی نیست. یک بررسی حریم خصوصی باید به تصویر کامل نگاه کند:

• آدرس IPv4؛
• آدرس IPv6؛
• درخواست‌های DNS؛
• قرار گرفتن WebRTC در مرورگر شما.

چگونه بفهمیم که آیا از IPv4، IPv6 یا هر دو استفاده می‌کنیم

اتصال خود را قبل و بعد از اتصال به VPN بررسی کنید. یک بررسی کامل حریم خصوصی باید شامل IP عمومی شما، آدرس IPv6 و درخواست‌های DNS باشد.

شما به دانش پیشرفته شبکه برای بررسی این نیاز ندارید. این فرآیند تنها چند دقیقه طول می‌کشد.

1. قبل از استفاده از VPN، اتصال خود را بررسی کنید

ابتدا با مراجعه به یک چک کننده آدرس IP در حالی که VPN شما قطع است، شروع کنید.

توجه داشته باشید:

• آدرس IP نشان داده شده؛
• چه IPv4 باشد، چه IPv6، یا هر دو؛
• ISP قابل مشاهده شما؛
• موقعیت یا منطقه قابل مشاهده شما.

این به شما یک خط پایه می‌دهد که نشان می‌دهد اتصال شما معمولاً چه چیزی را افشا می‌کند.

2. به VPN خود متصل شوید و نتایج را مقایسه کنید

سپس به یک سرور VPN متصل شوید و به همان ابزار جستجوی IP بازگردید.

شما دیگر نباید جزئیات همان IP عمومی را که قبل از اتصال مشاهده می‌کردید، ببینید. بسته به سرور VPN که انتخاب می‌کنید، منطقه یا کشور قابل مشاهده نیز ممکن است تغییر کند.

هدف این است که یک نتیجه خاص به دست نیاورید. هدف این است که تأیید کنید که وب‌سایت‌ها دیگر جزئیات اتصال اینترنتی اصلی شما را نمی‌بینند.

3. یک تست نشت IPv6 را اجرا کنید

اگر شبکه شما از IPv6 پشتیبانی می‌کند، مرحله بعدی مهم است: یک آزمون نشت IPv6 را اجرا کنید.

این تست می‌تواند به شما کمک کند تا مشخص کنید آیا اتصال اصلی IPv6 شما پس از اتصال به VPN هنوز قابل مشاهده است یا خیر.

آیا باید IPv6 را هنگام استفاده از VPN غیرفعال کنید؟

معمولاً نه.

برخی از مشاوره‌های قدیمی VPN توصیه می‌کنند که IPv6 را به طور کامل غیرفعال کنید تا از نشت‌های ممکن جلوگیری شود. این ممکن است در یک وضعیت خاص عیب‌یابی کمک کند، اما نباید استراتژی پیش‌فرض حریم خصوصی برای همه باشد.

IPv6 اکنون بخشی از اینترنت مدرن است و غیرفعال کردن آن گاهی می‌تواند مشکلات سازگاری با برخی شبکه‌ها، دستگاه‌ها یا خدمات ایجاد کند.

رویکرد بهتری این است که:

1. از یک VPN استفاده کنید که به درستی ترافیک IPv4 و IPv6 را مدیریت کند.
2. برنامه VPN، مرورگر و سیستم عامل خود را به روز نگه دارید.
3. پس از به‌روزرسانی‌های عمده یا تغییرات شبکه، اتصال خود را آزمایش کنید.
4. بررسی IP، DNS و قرارگیری IPv6 به جای فرض اینکه همه چیز محافظت شده است.

هدف این نیست که از IPv6 اجتناب کنید. هدف این است که اطمینان حاصل کنید ابزارهای حریم خصوصی شما از اتصال کامل شما محافظت می‌کنند.

IPv4 در مقابل IPv6: سوالات متداول

چه چیزی را در مورد IPv4، IPv6 و حریم خصوصی VPN باید به خاطر بسپارید

IPv4 و IPv6 انتخاب‌های رقیب نیستند که کاربران عادی نیاز به انتخاب بین آن‌ها داشته باشند. هر دو بخشی از اینترنت امروز هستند و بسیاری از مردم بدون اینکه متوجه شوند، از هر دو استفاده می‌کنند.

مهم این است که بدانید یک بررسی کامل حریم خصوصی باید فراتر از یک آدرس IP واحد باشد. اگر از VPN استفاده می‌کنید، آدرس IPv4، آدرس IPv6، درخواست‌های DNS و نمایان شدن مرورگر خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید جزئیات واقعی اتصال شما قابل مشاهده نیستند.

ابتدا ببینید آدرس IP فعلی شما چه چیزی را نشان می‌دهد، سپس پس از اتصال به VPN خود، آزمایش را تکرار کنید.

تعدیلات فنی فوق با راهنمایی‌های IETF در مورد آدرس‌دهی خصوصی IPv4، انتخاب آدرس دوگانه و آدرس‌های موقتی حریم خصوصی IPv6 هم‌راستا است.